2.1 Εισαγωγή

«Φαίνεται ότι οι μυθικοί κόσμοι κτίστηκαν μονάχα για να κατακερματιστούν ξανά, ώστε καινούργιοι κόσμοι να κτιστούν από τα κομμάτια των παλιών.» (ClaudeLévi-Strauss)

Από όλα τα αντικείμενα της κοινής ανθρωπολογικής, κοινωνιολογικής, γλωσσολογικής και ψυχολογικής μελέτης, πιθανόν κανένα δεν έχει κρατηθεί τόσο ζωντανό και συνάμα χαοτικό και αντιφατικό στη σύγχρονη εποχή, όσο η μελέτη της μυθολογίας. Οι μύθοι ερμηνεύονται· σαν όνειρα, σαν αποτέλεσμα αισθητικών επιδιώξεων, σαν βάση ηθών και εθίμων. Οι μυθολογικές εικόνες θεωρούνται· προσωποποιημένες αφαιρέσεις, θεοποιημένοι ήρωες, έκπτωτοι άγγελοι.

Μήπως οι ανθρώπινες κοινωνίες εκφράζουν μέσα από το μύθο τα κοινά τους συναισθήματα; Αγάπη, μίσος, εκδίκηση, λύτρωση. Μήπως οι μύθοι προβάλλουν εξηγήσεις για φαινόμενα που δεν μπορούν να κατανοηθούν διαφορετικά; Αστρονομικά, μετεωρολογικά, μεταφυσικά. Μήπως οι μύθοι αντανακλούν υπαρκτές κοινωνικές δομές και σχέσεις; Ή μήπως πάλι αποτελούν μία διέξοδο στην ψυχική και πνευματική καταπίεση;

Όποια κι αν είναι η υπόθεση εργασίας, μία έξυπνη ερμηνεία του λόγου θα βρίσκει πάντοτε τον τρόπο να υποστηρίξει ότι ανακάλυψε το νόημα του μύθου.