6.1 Εισαγωγή

Η Οντολογία αναφέρεται στο λόγο περί του όντος, τη φιλοσοφική αναζήτηση των γενικών αρχών της ύπαρξης και συγκρότησης της ζωής, τη μελέτη της φύσης και της ουσίας των πραγμάτων.

Η έννοια των οντολογιών ως αντιλήψεων της πραγματικότητας και, κατ’επέκταση, μίας οντολογίας (εκ των πολλών) ως εννοιολογικού μοντέλου μίας πραγματικότητας (εκ των πολλών), διαχωρίζεται από τις διδαχές του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και τις παλαιότερες γραπτές αναφορές των JacobLorhard (Theatrum philosophicum) και RudolfGöckel (Lexicon philosophicum quo tanquam clave philosophiae fores aperiuntur, informatum opera et studio) και διαμορφώνεται σταδιακά με την καντιανή λογική του νεοτερισμού.

Η σύγχρονη τεχνική εφαρμογή μίας οντολογίας ως τυπικής (formal), κατηγορηματικής (explicit) προδιαγραφής μίας κοινής αναπαράστασης (sharedconceptualisation) του συνόλου των εννοιών ενός γνωσιακού πεδίου και των υφιστάμενων σχέσεών τους, χρησιμοποιείται για την εννοιολογική οριοθέτηση του πεδίου και τη διατύπωση συλλογισμών (reasoning) εντός του πεδίου.